دو قدميِ خدا هستم.

       از باد و آب بترسم     يا       من.

دو قدميِ خدا هستم و      دستم

به اندازه همين يك دو قدم هم

           كش نمي آيد.

شاید صداي سرد اينجا

تا تو              يخ  می بندد.

در قله هاي يخي

 هميشه پشيماني ورم نمي كند.

آبيِ زيرِ پايم پر رنگ مي شود

 چرا قله ها          راهي به آسمان ندارند.

       آبي بيا

              بيا از من جلو بزن

                            اين يك دو قدم هم مال تو

                     بچسب به دستهاي خدا

                 و حباب هاي مرا

      از لابه لاي سقوط بگير.

        من آدمِ بدي نيستم پدر

        فقط سوار كشتي نشده ام.